Srodek gasniczy po niemiecku

Ogień jest szczególnie niszczycielską siłą. Jak na bliskiej drodze znajdzie odpowiednie na spalenie substancje, poddaje je całej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć prawie każde nasze nam materiały-ciała stałe, ciecze i gazy. W zależności od spalanego materiału do poskramiania pożarów łączy się inne środki gaśnicze.

 

Najmodniejszym jest dokładnie woda. Choć nie w wszelkim przykładu można się nią służyć. W pożarach stosuje się również dość często piany czy proszków. Mniej atrakcyjnym faktem jest polecanie pary wodnej do dławienia ognia i przeciwdziałania jego powtarzania się. Mniejsza popularność pary wynika dowolnie z tego, że wolno ją używać wyłącznie w pomieszczeniach zamkniętych także do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako sposób gaśniczy (steam fire extinguishing) nie kształtuje się na dowód do gaszenia płonących lasów. Nie wyróżnia to, że nie można spośród niej podejmować podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest aktywnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w pomieszczeniach służących do suszenia drewna, jednak metraż tych znaczeń nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą liczy na kierowaniu jej pod ciśnieniem w rejon pożaru. Dzięki temu występuje rozrzedzenie gazów palnych budujących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego wzrost, a po kilkorgu minutach gaśnie ogień. Parę stosuje się nie ale do gaszenia pożarów ciał stałych, ale też cieczy i gazów. Dodatkowo w obecnych przykładach ogień musi się szerzyć wyłącznie na obszarze zamkniętym. W dziale otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako środek gaśniczy.